Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Газель 14به دلی وصل تو در نتوان یافتجانی و بر تو ظفر نتوان یافت
Газель 24با دل بسی گفتم که یار از عهد و پیمان بگذردفرمان من کن جان مکن کان بت ز فرمان بگذرد
Газель 29با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد
Газель 46مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم
Газель 67گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستیکار جهان چو زلف تو آشفته نیستی
Газель 72حسن او بار دگر می بینیعکس رخسار قمر می بینی
Жалоба 2آنها که بودهاند ز دل دوستدار مادر نیک و بد موافق و اندهگسار ما
Жалоба 12در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیستدر دیده افلاک نشانی ز حیا نیست
Жалоба 13مرا زین بیش در عالم غمی نیستکه در شادی و در غم همدمی نیست
Жалоба 19کس را فلک ز دست حوادث امان ندادعنقاست داد او که ازو کس نشان نداد
Жалоба 29نیست روزی که نیستم دلتنگاز چه از آسمان آینه رنگ؟
Кыта 6ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلالزیر ران شدست ابلق شام و سحرت
Кыта 21به خدایی که کلک قدرت اوحلقه ماه و آفتاب نگاشت
Кыта 41به خدایی که قدرت او راماه را عاجز محاق کند
Кыта 47شمس یکدست که از دست من و زخم بدمهر شبی تا به سحر روی به خون میشوید
Кыта 48اکنون که روزگار به انصاف می نهددر دست تو زمانی جهانی به اختیار
Кыта 85خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزهکه خوانندش سپهر نیلی و گردون مینایی
Кыта 86جان بر تو پاشم از دل چون دلستان ماییدل با تو بازم ای جان کارام جان مایی
Мулямма 17یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال
Мулямма 28اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
Мулямма 30وجهک لی من کل وجه حسنلو لم تکن عینک عین الفتن
Таркиббанд 1یارب آن قامت چون سرو خرامان نگریدیارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید
Таркиббанд 2نیست روزی که به من از تو جفایی نرسدوز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد
Таркиббанд 7خسروا! دور فلک سخره فرمان تو بادطاق گردون گرهی از خم ایوان تو باد
Таркиббанд 16ای شخص تو نشانه تیر محن شدهروحت به بارگاه صفا مرتهن شده
Рубаи 13بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاستدل را به شب از خیالت آزادیهاست
Рубаи 35چون دلم که زلف یارم خم داشتدر حلقه او رفت و قدم محکم داشت
Рубаи 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Рубаи 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد