Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا دار ملک زان سوی عالم بساختمخود را ز کاینات مسلم بساختم
Касыда 60چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟به کوه اندر دمان آتش به چرخ اندر کشان دامن
Газель 7بازار شکر لعل شکر بار تو بشکستناموس فلک غمزه خونخوار تو بشکست
Газель 9یک شبه وصل تو ز صد جان بهستناز تو از ملک خراسان بهست
Газель 15کس درین دوران وفاداری نیافتیاریی بی زحمت از یاری نیافت
Газель 21ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
Газель 31مگذار که عشقت را هر مختصر اندیشدیک گام نهد در ره صدبار براندیشد
Газель 64گر ز چشم من خیالت یک زمان برخاستیطمع دل زان طره عنبر فشان برخاستی
Жалоба 16یک ذره مهر در ایام مانده نیستیک قطره آب در رخ اجرام مانده نیست
Жалоба 23ای دریغا کان همه شایسته یاران رفته اندوان ستوده دوستان و دوستداران رفته اند
Жалоба 38گر به عالم درد فرقت را همی درمان بدیآنچه دشوارست بر ما از فراق آسان بدی
Жалоба 39حاصل روزگار می بینیغم بی غمگسار می بینی
Рубаи 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند
Касыда 72مهره عمرم ربود شعبده آسمانکشت چراغ دلم شمع سپهرالامان
Газель 39تا لاله ز شوخی به جهان شور در افگنداز پرده بسی خسته دلان را بدر افگند
Кыта 77ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
Мулямма 22نسیم الصبا قادم اذ تبسمفقدم و قل للصبا خیر مقدم
Мулямма 47اقبلا هذا مکانی منعما لولا زمانیاسمعی یا نور عقلی صوت قلبی من لسانی
Таркиббанд 12ای شاه! یاور تو درین غم خدای بادطبع تو شاد و تیغ تو عالمگشای باد
Рубаи 3آن دل که همیشه در طرب داشت شتابوان دیده که بد رخ تو وی را محراب
Рубаи 24هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشستدر آتش اندوه چو پروانه نشست
Рубаи 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Рубаи 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Касыда 19جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد
Касыда 50پرده مستان نواخت زخمه باد سحرباده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در
Касыда 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Касыда 76زهی بر خطت آسمان سر نهادهجهان بر سر جاهت افسر نهاده
Касыда 77دوش آن زمان کز آه من شد شمع شب سرسوختهدیدم به بزم عاشقان شب عنبر تر سوخته
Газель 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت
Газель 73ای به حسن آفت جهان که توییکه شناسد ترا چنان که تویی؟