Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Газель 69مرا فرسوده غم چند داری؟به عشوه تا کیم خرسند داری؟
Жалоба 4با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب
Жалоба 8فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست
Жалоба 18هیچ کس را رنج خاطر در جهان حاصل مبادوز فراق دوستان کار کسی مشکل مباد
Жалоба 28نیک رنجورم ز رنج آتشافشان فراقسخت خاطرخستهام از دست دستان فراق
Жалоба 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Жалоба 40چه وقت موی سیپدست روز برناییچه روز زحمت پیری است وقت زیبایی
Кыта 3زهی باد بر تو و عکس حلمتگران سایه کرده سپهر سبک را
Кыта 5صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هستچاکر خاک جنابش چشمه آب حیات
Кыта 25زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد
Кыта 28هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد
Кыта 34تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود
Кыта 57مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش
Кыта 62هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم
Кыта 67سعد دین اسعد آن یگانه دهرزو دو من باده خواستیم سه تن
Кыта 83به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی
Мулямма 2یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا
Мулямма 11اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار
Мулямма 18الصبح علی الضلام مقبلان تسق لنا المدام عجل
Мулямма 26قد باهت الثغور باعلام بهلوانو ارتاحت السعود بایام بهلوان
Мулямма 29ناح الحمام بذاتهافاشرب علی اصواتها
Мулямма 34الامر فی نفاذ والملک فی قراروالعید قد تجلی من غرة النهار
Мулямма 37الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدارفاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار
Мулямма 48دمت دمعی با جفان و لست مذنب جانیو صارالقلب مشعوفا بالفاظ کمر جان
Таркиббанд 5تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمشتنگنایی است جهان پیش سواد حشمش
Таркиббанд 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
Рубаи 2تا سایه فگند سرو آزاد بر آبتا عکس گل شکفته افتاد بر آب
Рубаи 6در بزم تو گل با می سوری در ساختبا باده و گل نرد طرب باید باخت
Рубаи 11کار دو جهان از دو محمد شد راستوز سایه هر دو ملت و ملک بجاست