Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زان طیره نیم کان بت آزار پرستدل بست مرا به عشوه و پشت شکست
Рубаи 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Рубаи 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Рубаи 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Рубаи 60از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
Рубаи 69بر درگه وصل یار سرهنگانندبی سیمان را ز در برون می رانند
Рубаи 84ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید
Рубаи 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Рубаи 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Рубаи 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Рубаи 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Рубаи 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Рубаи 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
Рубаи 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Рубаи 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
Рубаи 125ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
Рубаи 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Рубаи 129تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن
Рубаи 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Рубаи 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Касыда 4ز دار ملک جهان روی در کشید وفاچنانکه زو نرسد هیچ گونه بوی به ما
Касыда 15دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت
Касыда 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Касыда 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Касыда 31این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند
Касыда 78هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته
Касыда 80ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته
Касыда 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Газель 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Газель 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت