Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Рубаи 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Рубаи 15شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
Рубаи 19تا دل به کف تو رایگان افتادستصد گونه مرا به جان زیان افتادست
Рубаи 23چون دید بتم که کار من بر خطرستوز درد دلم بر رخ زردم اثرست
Рубаи 25شبها که من از وصل تو بودم سرمستمسکین دلم از روز غم ایمن نشست
Рубаи 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Рубаи 33ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟
Рубаи 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Рубаи 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Рубаи 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Рубаи 65دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند
Рубаи 72مگذار که سودم به زیان در برودو آوازه جورت به جهان در برود
Рубаи 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Рубаи 76یارم چو گه خشم کم آزرم شودسردیم بگوید آنگهی گرم شود
Рубаи 80بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید
Рубаи 83خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید
Рубаи 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار
Рубаи 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Рубаи 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Рубаи 107گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم
Рубаи 108چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم
Рубаи 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
Рубаи 112چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم
Рубаи 114تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟
Рубаи 116جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم
Рубаи 117پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم
Рубаи 123چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم
Рубаи 124گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم
Рубаи 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من