Ахмед Джавад · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bu qaranlıq gecə nə qədər sürdü?Yetiş imdadıma, ey dan ulduzu!
Gözünə döndüyümUğurlu günlərindir,Yolların açıq, aydın.
İmansızaQısqırılıb hürürsən ki: "Sənin bəndən nəyin artıq!"Qızma, dostum, elmə qalsa, bən də sənin günündəyim.
İmdadVicdanım əmr etdi, imdada gəldim,Məzlum səsi duydum, mən dada gəldim!
İşçiDəmirdən qolların, daşdan duruşun,Boğulmuş rənginlə, çəkic uruşun;
H-CEy axund, ey pişivayi-əhli-im an, bir utan!Əllərindən dad edir ehkami-Quran, bir utan!
KüsəyənlərəQoy nə deyir desin hər yetən çaqqal,Bir yerdə yaşadıq, ağardı saqqal.
QaldıBir gül əkdim, açılmamış dərdilər.Zəhmətimdən mənə bir tikan qaldı.
QızımaQüdrətim olsaydı, yaza bilsəydim,Bir kağız üstünə bu dərdi, qızım!
MünəcatƏsirgəsin Tanrım yabançı gözdənBizim eldə məbədinin daşını!
Sevgi candan ayrılmazSevən könlüm sevdi səni,Sevgi candan ayrılmaz!
ŞəhidlərəAzərbaycandakı osmanlı şəhidlərinə*Qalx, qalx! Sarmaşıqlı məzar altından,
YarlınqaçAla gözlü, qumral saçlı, altı-yeddi yaşında,İçin-için ağlayırdı bir qız soqat başında.
Qəm, kədər çəkənə gün nə gərəkdirQəm, kədər çəkənə gün nə gərəkdir?Həqiqət sevənə xəyal nə lazım?
"Ay"a“Boşluq diyarında çıx dolaş” deyə,Səni kim fırlatmış o dərinliyə,
Ayla GünəşBir gün göydə gəzən ay,Sallanan ay, süzən ay
Çillə şərqisiQabağı yazdır çillənin,Ömrü azdır çillənin.
Çoban qızıBəzəndikcə çiçəklərlə, ey çoban qızı,Nə cənnətdir sığındığın dağların qoynu?
DərdimQərib könül, yenə dərdim yüksəldi,Gördünmü keçmişin haldan gözəldir!
GəlməAlbərk təkrar Bakıya galəcəklərixabəri çıxdığı vaxt söylənilmişdir.
Lirik parçalarI**Nə gözəl giryədir, bu giryə xuda?!
QuşlaraYavaş uçun, nazlı quşlar, sizə mənim bir sözüm var,Doydunuzsa bu yerlərdən, kimə qaldı bu yuvalar?
MarşMillətimin tarixinə,Şan və şərəf əkməliyəm.
Milli marş(Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin himni)Azərbaycan, Azərbaycan!
Nə üçündürNə üçündür bu keşməkeş... bu qovğa?..Nə üçündür tərs yaranmış bu dünya?
Niyə gəlmədin“Mey”dən könül küsdü, sana sarıldı,“Gəldim ” deyib durdun, niyə gəlmədin?
ŞeriməEy çürük ruhumda doğan nəşidə,Bən səni çox sevdim doğduğun gündə.
Of, bu yolBənim yolum yalançıGirdablarla dolmuşdur.
OyanDinlə, bir səs söylər sana,O “səs” sonin öz vicdanın.
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;