Физули · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چون کلک ازل زد رقم نقش نگاربر پرده چشم من ز لوح رخ یار
Газель 58ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب
Рубаи 65چون برگ گلست روی نیکوی تو خوشچون سنبل تر سلسله موی تو خوش
Газель 66ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است
Газель 69سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست
Рубаи 72سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
Рубаи 76دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
Газель 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Рубаи 82هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
Рубаи 85چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال
Рубаи 86در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم
Рубаи 88صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم
Рубаи 94ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او
Газель 106به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
Газель 111ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست
Газель 117اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث
Газель 132بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید
Газель 147شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
Газель 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Газель 156در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
Газель 166نشاطم میکشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید
Газель 167ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد
Газель 175گاه لطفی مینماید گه جفایی میکندشوخی آن طفل هردم اقتضایی میکند
Газель 176آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد
Газель 178دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Газель 192نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد
Газель 195بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید
Газель 209دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز
Газель 217پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیشگویا که پشیمان شده از آمدن خویش
Газель 224روی میتابد ز من گر ماه تابان گویمشمی رود از پیشم از سرو خرامان گویمش