Физули · Другое
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Кыта 17گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست
Кыта 27عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر
Кыта 12پرسیدم از بتی که ترا در جهان چراشام و سحر تعرض عشاق عادت است
Кыта 2حضرت مصطفی بسعی تمامخانه شرع را نهاد بنا
Кыта 10گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیماین بیان شرک امر و کمال عزت است
Кыта 29میان سگ و گربه شبی نزاع افتادبه گربه گفت سگ ای کاسه لیس لقمه شمار
Кыта 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Кыта 43وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Кыта 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Кыта 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Кыта 16ای که از جهل مقید شده بر صورتاین صفت در روش اهل خرد بی معنیست
Кыта 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Кыта 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Кыта 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Кыта 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Кыта 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Кыта 4حمد بیحد احدی را که کمال کرمشداد سرمایه توفیق خرد انسان را
Кыта 30بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Кыта 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Кыта 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Кыта 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Кыта 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Кыта 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Кыта 1یاد دارم که چو آدم شرف خلقت یافتشد مشرف بقبول و لقد کرمنا
Кыта 3ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشونیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا
Кыта 5ای ظریفان روم شکر کنیدکه فلک داده است کام شما
Кыта 18مردم این دیار را با مناثر شفقت و عنایت نیست
Кыта 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
Дополнение 1ای خوش آن دم که بهر نیک و بدم کار نبودبیمم از طعنه اغیار و غم یار نبود