Кишвери · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Açılsa yüzümə qapı inayəti-xudainin,Götürsəm yüzidən bürqə’mən ol türki-xitainin.
Baxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabninBaxışında var nəzər ol nərgisi-pürxabnin,Xeyrli baxış dəgül qoyun saru qəssabnin.
Ol ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anunOl ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anun,Canım arami, vəli könlüm xərabidür anun.
Çü qomuşsan rəhi-eşqində, ey qanlı könül, başınÇü qomuşsan rəhi-eşqində, ey qanlı könül, başın,Ğəmi tərk etmə kim, ğəmdür bu yolda əski yoldaşın.
Mana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdimMana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdim,Diriğa, məndən ayrudur bəhari-nazpərvərdim.
Yari görgəc der idim əvvəl ki, yarımdur mənimYari görgəc der idim əvvəl ki, yarımdur mənim,Bildim axir kim, bəlayi-ruzigarımdur mənim.
Ey xirməni-gül gülşəni-ruxsaruna qurbanEy xirməni-gül gülşəni-ruxsaruna qurban,Sərvü çəməni qamətü rəftarunə qurban.
Könül cövrünə qatlanmaz, gedəlim bari şəhrindənKönül cövrünə qatlanmaz, gedəlim bari şəhrindən,Ana səbrü xirəd yuməz, gedəlim bari şəhrindən.
Nə bir haziq təbibim var ki, mühlik dərdimi görsünNə bir haziq təbibim var ki, mühlik dərdimi görsün,Nə bir sadiq rəfiqim var ki, kahi halımı sorsun.
Vəh-vəh, nə atəşparəsən bu cameyi-gülgun bilənVəh-vəh, nə atəşparəsən bu cameyi-gülgun bilən,Yusif dirilmiş guyiya pirahəni-pürxun bilən.
Ey pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mənEy pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mən,Əqlidən namid boldum sən gedəndən bərlü mən.
Saçın fikri ayağım bağlar olduSaçın fikri ayağım bağlar oldu,Mana guya dəlürmak çağlar oldu.
Ey səba, qıl bir güzər ol bivəfa sarisinəEy səba, qıl bir güzər ol bivəfa sarisinə,Ərzə qıl miskinligim yoldaşların varisinə.
Nə təravətdür ki, həq vermiş güli-rüxsarinəNə təravətdür ki, həq vermiş güli-rüxsarinəKim, verür yüz abrü baği-cinan gülzarinə.
Mənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsəMənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsə,Çəkib rənci-fəraqi yarü rəncur olmasun kimsə.
Eylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxiEylə yanar atəşi-hicrində canım, tən daxi,Kim, mənim halimğə ağlar dust, bil düşmən daxi.
Yüz veribdür mana yüz ğəm, sənəma, sən gedəliYüz veribdür mana yüz ğəm, sənəma, sən gedəli,Görmədim könlümi xürrəm, sənəma, sən gedəli.
Gözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalıGözlərim qandur ləbaləb yardan ayrılğalı,Natəvanəm ol gözü timardan ayrılğalı.
Xürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idiXürrəm ol gün kim, mənim fərxundə yarım var idi,Könlümü bağrım bütün, səbrü qərarım var idi.
Ey gözəllər padişahi, ta gəda boldum sanaEy gözəllər padişahi, ta gəda boldum sana,Can sana qurban bolub, mən həm fəda boldum sana,
Ol kim, anın çeşmi-məstü qəmzəyi-qəttalı barOl kim, anın çeşmi-məstü qəmzəyi-qəttalı bar,Xali-mişkin birlə xətti-səbzü rəngi-alı bar.
Nə mən nalanə həmdəmdir həbibiNə mən nalanə həmdəmdir həbibi,Nə mən bimarə müştaq bir təbibi,
Qılğıl məni-gümrahə inayət, yarəbQılğıl məni-gümrahə inayət, yarəb,Görsət mənə bir rahi-hidayət, yarəb,
Ey sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihalEy sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihal,Xali-siyəhin nafəvü ol çeşmi-qəzal;
Hər qovm ilə qıldım bu cahan mülkünü seyrHər qovm ilə qıldım bu cahan mülkünü seyr,Gəh maniyi-şər’ buldumü gəh maniyi-xeyr,
Ey sürməli çeşmin iki badami-siyahEy sürməli çeşmin iki badami-siyah,Yüzün çəmən, hüsnü xəttin mehri-giyah.
Vəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibətVəh ki, bir namehriban dildarı sevdim aqibət,Munca gəzdüm, bir vəfasız yarı sevdim aqibət.
Yüzün sübhi-kəramətdür, kəramətYüzün sübhi-kəramətdür, kəramət,Saçın şami-qiyamətdür, qiyamət.
Ey çəkib şaxi-sənubər tək qədü bala, yigitEy çəkib şaxi-sənubər tək qədü bala, yigit,Arizün firdovs bağında güli rə’na, yigit.
Bizdən sarı ol mah könülni savudubdurBizdən sarı ol mah könülni savudubdur,Yarəb, nə bəla, əhli-vəfani unudubdur.