Мирварид Дильбази · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Saralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
EvimdəEvimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,
TarizənYatmış həsrətimi bəsdir, oyatma!Köhnə havaları çalma tarizən!
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
Vətən oğul istəyirDöymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
KörpələrBilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
KəşflərGilyətin bıçağı düzəltdi biriÜlgücü başları kəssin bir anda.
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
Müşfiqi öldürdülərMüşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəri
Nənəmiz, babamız yurd salan yerdəNənəmiz, babamız yurd salan yerdəDolaşmaq qismətim olarmı bir də?
AparGedirsən qəlbi möhnətli,Nəyim var səndən qiymətli,
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
Od üstündə çiçək bitməzSən o tayda,Mən bu tayda,
Qapımı döyürlərÜrəyim bir parça ətlə qan deyil,Qış susqun,
Od söndü, külüm qaldıDilim var, sözüm hanı?Adım var, özüm hanı?
Haqq və ədalət!Bu bəlkə bir quru sözmüş,İnsan dar ayaqda ədalət gəzmiş.
SarpBir qılıncla ikiyəBölünmüşdür bir bədən.
Unudulmaz Zərifə xanımın əziz xatirəsinəO ağıl, o kamal, sədaqət rəmziBənövşə fəslində tərk etdi bizi.
AzərbaycanımTorpağı – türbət,Suları – şərbət,
BakıOcağım, odumKədərlim, şadım,
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
Od ələnərGöyərməz qovrulmuş buğda,Bar verməz bağbansız bağ da.
YüngüllükYüngüllük insana böyük kədərdir,Burda hər nə varsa, gəldi-gedərdir.
DüşüncələrYaman dalğın halım olur,Pərişan əhvalım olur,
NizamiNizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.
HanıHanı o ürək ki, onu duyaydım,Hanı o nəğmə ki, ona uyaydım,
Əliağa VahidəVahid! Eldə əziz şairimiz,Adı hər dildə əziz şairimiz!
SənsizŞər qarışır,İşıqla qaranlıq yarışır...