Насими · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Əcəb lə’linmi şol, ya cani-əhbab?Əcəb zülfünmü, ya zənciri-pürtab?
Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəniƏnbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.
Mana sənsiz cahanü can gərəkməzMana sənsiz cahanü can gərəkməz,Vüsalın var ikən hicran gərəkməz.
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanımТы - мой идол, кумир, ты мне - вера и крепость моя,Ты - мой дух и покой, друг возлюбленный, суть бытия.
Şahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdırŞahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdır,Leysə kəmislihi anın nun ilə mimü dalıdır.
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanəŞənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar barTutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəmÜzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.
Газель 6این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Газель 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Газель 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Газель 35نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست
Газель 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Газель 40ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است
Газель 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Газель 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Газель 61ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
Газель 62دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافتخرم کسی که با تو زمانی وصال یافت
Газель 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Газель 87دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد
Газель 91بر دلم هردم جفای بیوفایی میرسدوه که بر جان من از هر سو بلایی میرسد
Газель 97خوبی و بتا از تو جفا دور نباشدور جور کنی هست روا دور نباشد
Газель 102مهر رخسار تو داغ عشق بر دل میکشدسنبل زلف تو، مه را در سلاسل میکشد
Газель 103سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشدآشنا کی شود آن دل که به خود خویش نشد
Газель 110دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتوانداسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند
Газель 117دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Газель 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Газель 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Газель 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Газель 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید