Насими
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما
Газель 11ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا
Газель 14ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتابزلفِ مشکینت شب قدر است و رویت ماهتاب
Газель 16ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب
Газель 27امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
Газель 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Газель 38عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است
Газель 42تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی استدل محروم از این صورت دو چشم جان پرتابی ست
Газель 43آن که بر لوح رخت خط الهی دانستبنده عشق الهی شد و شاهی دانست
Газель 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست
Газель 58نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست
Газель 65Сень хумаюнова крыла и милость бога - твои косы,Пленяют души и тела, казнят их строго твои косы.
Газель 66ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت
Газель 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Газель 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Газель 78دلی دارم که در وی غم نگنجدچه جای غم؟ که شادی هم نگنجد
Газель 82کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Газель 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Газель 99چه نکته بود که ناگه ز غیب پیدا شدهر آنکه واقف این نکته گشت شیدا شد
Газель 123عارفان روی تو را نور یقین میخوانندعروه موی تو را حبل متین میخوانند
Газель 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Газель 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Газель 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Газель 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Газель 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Газель 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Газель 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Газель 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Газель 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Газель 162ز من که طایر قافم نشان عنقا پرسز من که ماهی عشقم رسوم دریا پرس