Насими
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dodağın qənd imiş, bal anda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal anda neylər?
Ey həbibim, dilbərim, vey sevgili yarım mənimEy həbibim, dilbərim, vey sevgili yarım mənim,Vey dilaramım, nigarım, bəxti-bidarım mənim.
Ey üzün şənində münzəl ayəti-Allahu nurEy üzün şə’nində münzəl ayəti-Allahu nur,Ləblərin həqqinə gəldi nükteyi-maən-təhur.
Gə, gə, gə, gəl ki, seviram sə, sə, sə, sən mehi-ÇiniGə, gə, gə, gəl ki, sevirəm sə, sə, sə, sən mehi-Çini,Za, za, za, zar oluban mən çə, çə, çə çən, çend nişini.
Gəlgil ki, müştaq olmuşam şirin ləbin gül qəndinəGəlgil ki, müştaq olmuşam şirin ləbin gül qəndinə,Gəlgil ləbin qəndin ilət, gül anların gülqəndinə.
Qara saçın ki, zülmatındadur nurQara saçın ki, zülmatındadur nur,Anın adıdurur nurən-ə’lanur.
Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdiQaşın vəhyi bizə bürhan irişdi,Üzündə tə’vili-fürqan irişdi.
Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilərLəbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər,Gərçi uçmaq hurusu cümlə ana can dedilər.
Şahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdırŞahidi-laşərikə ləh şol sənəmin camalıdır,Leysə kəmislihi anın nun ilə mimü dalıdır.
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanəŞənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.
Səfavü zövqi-dünyaya, könül, aldanma, al eylərSəfavü zövqi-dünyaya, könül, aldanma, al eylər,Səni salar bu sevdaya, özü qeyri xəyal eylər.
Ta kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşamTa kim, üzünü görmüşəm, hüsnündə heyran olmuşam,Düşdüm saçın sevdasına, gör nə pərişan olmuşam.
Təalallah ki, sünidən sənintək xoş camal eylərTəalallah ki, sün’idən sənintək xoş camal eylər,Yenə bədr ayın üstündə qara qaşlar hilal eylər.
Zülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgilZülfünü ənbərfəşan etmək dilərsən, etməgil!Qarəti-din, qəsdi-can etmək dilərsən, etməgil!
Газель 6این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Газель 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Газель 15ای رموز لوح رویت عنده امالکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب
Газель 19زهی جمال تو مستجمع جمیع صفاترخ تو آینه رونمای عالم ذات
Газель 20ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
Газель 21اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیاتدلیل ما خط سبز تو است در ظلمات
Газель 23هیچ میدانی که عالم از کجاست؟یا ظهور نقش آدم از کجاست؟
Газель 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Газель 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Газель 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Газель 59خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت
Газель 64هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
Газель 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت
Газель 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Газель 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Газель 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد