Насими
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sən mana yar ol ki, könlüm bir dəxi yar istəməz,Könlümün dildarı sənsən, özgə dildar istəməz.
Sənəma, üzün gülündən gülə-gülə gül utandıВзглянули розы на тебя, и зависть гложет их.И сахар, покраснев, узнал про сладость губ твоих.
Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hurSənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur,Gözlərin eyni-bəladır, vəchinin alnında nur?
Sünbüli-zülfünün əgər qonşusu lalə düşməyəSünbüli-zülfünün əgər qonşusu lalə düşməyə,Almaya kimsə könlünü, şiveyi-alə düşməyə.
Газель 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Газель 35نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست
Газель 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Газель 40ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است
Газель 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Газель 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Газель 61ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
Газель 62دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافتخرم کسی که با تو زمانی وصال یافت
Газель 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Газель 87دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد
Газель 91بر دلم هردم جفای بیوفایی میرسدوه که بر جان من از هر سو بلایی میرسد
Газель 97خوبی و بتا از تو جفا دور نباشدور جور کنی هست روا دور نباشد
Газель 114عشاق، هوای رخ زیبای تو دارندزانروی چو منصور همه بر سر دارند
Газель 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Газель 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Газель 152ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر
Газель 173در ضمیرم روز و شب نقش تو میبندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال
Газель 184به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم
Газель 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Газель 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Газель 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Газель 224گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
Газель 234ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چینبستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین
Газель 235ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنینسرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین
Газель 244در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»
Газель 245ای جان عاشق از لب جانان ندا شنوآواز «ارجعی » به جهان بقا شنو