Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Газель 795او شوی چو خود را تو از میانه بر گیریدر بها بیفزایی، تا بهانه بر گیری
Газель 803تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را میرسد رندی و بیباکی و قلاشی
Газель 812بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟
Газель 822زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی
Газель 825به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی
Газель 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Газель 834ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی
Газель 837چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Газель 842نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Газель 844صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
Газель 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Газель 861تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!
Газель 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Газель 887به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه میگویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه میگویی؟
Касыда 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Касыда 5این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟
Касыда 7چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
Касыда 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Касыда 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Касыда 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Касыда 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Касыда 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Рубаи 3هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب
Рубаи 4ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
Рубаи 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Рубаи 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Рубаи 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Рубаи 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Рубаи 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد