Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Газель 343غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
Газель 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Газель 353بیتو دل و جان من زیر و زبر میشوددم به دمم درد دل بیش و بتر میشود
Газель 356شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود
Газель 359تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید
Газель 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Газель 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Газель 375من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید
Газель 386از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیکترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیکتر؟
Газель 387زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر
Газель 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Газель 394کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر
Газель 399همه عالم پرست ازین منظورهمه آفاق را گرفت این نور
Газель 404پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز
Газель 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Газель 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Газель 416گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز
Газель 424دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بیما میبرد خوابش
Газель 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Газель 427جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادشمقبل آنست که آیی به مبار کبادش
Газель 437بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش
Газель 443باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟
Газель 446گفتم: به چابکی ببرم جان ز دست عشقخود هیچ یاد و هوش نیاورد مست عشق
Газель 447دلم خرقهای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق
Газель 454من نخواهم برد جان از دست دلای مسلمانان، فغان از دست دل
Газель 462خیز، که درمیرسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل
Газель 471ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام
Газель 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Газель 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم