Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای دل مکن، بهر ستمی این نفیر ازوچون جانت اوست، تن زن و دل برمگیر ازو
Газель 686عمر که بیاو گذشت، ذوق ندیدیم ازودل بر شادی نخورد، تا ببریدیم ازو
Газель 689ای ز چین و حلقهٔ زلف سیاهبسته شادروان خوبی گرد ماه
Газель 698آن گل سوریست در کلاله نهفتهیا به عبیرست برگ لاله نهفته
Газель 699ای از عرب و از عجمت مثل نزادهحسن تو عرب را و عجم را بتو داده
Газель 701ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Газель 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Газель 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Газель 710خیز و کار رفتنت را ساز دههمرهان خویش را آواز ده
Газель 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده
Газель 718ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Газель 720مینالم ازین کار به سامان نرسیدهوین درد جگر سوز به درمان نرسیده
Газель 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Газель 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Газель 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Газель 735ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپیسخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی
Газель 737خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Газель 745من که باشم؟ در زیان افتادهایاز هوی اندر هوان افتادهای
Газель 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Газель 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Газель 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Газель 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Газель 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Газель 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Газель 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Газель 780بر خستهای ملامت چندین چه میپسندی؟کورا نظر بپوشد شوخی به چشمبندی
Газель 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Газель 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Газель 791ترا میزیبد از خوبان غرور و ناز و تن داریکه عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری
Газель 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری