Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
Газель 189خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
Газель 193هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Газель 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Газель 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Газель 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Газель 205سوز تو شبی بسازم آوردوندر سخنی درازم آورد
Газель 211چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
Газель 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Газель 227نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد
Газель 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Газель 242بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشدهر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد
Газель 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Газель 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Газель 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Газель 261عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد
Газель 272بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
Газель 276هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند
Газель 283چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Газель 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Газель 290باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند
Газель 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Газель 294کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند
Газель 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Газель 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Газель 314قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند
Газель 315در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند
Газель 329دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Газель 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Газель 335دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود