Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟که ما را میرسد رندی و بیباکی و قلاشی
Газель 812بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟وندر پی وصلت ما پوینده بسر تا کی؟
Газель 822زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلیاگر روی ترا دیدی چو من مجنون شدی لیلی
Газель 825به خرابات گذارم ندهند از خامیسوی مسجد نتوانم شدن از بدنامی
Газель 834ای هر سر مویت را رویی به پریشانیصد روی خراشیده موی تو به پیشانی
Газель 837چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی
Газель 842نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانیگذر کنی ز بر من به نزد آنکه تو دانی
Газель 844صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
Газель 846گر نخواهی که نظر با من درویش کنیاین توانی که به صد غصه دلم ریش کنی
Газель 881ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بوییماه از هوست هر سرمه چون سر مویی
Газель 884خانهٔ تحقیق را ماه شبستان توییانفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
Газель 887به خوابم دوش پرسیدی، به بیداری چه میگویی؟دلت را چیست؟ در خاطر چه سر داری؟ چه میگویی؟
Касыда 1راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟
Касыда 3گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه میگذرد عمر، وارهان، دریاب
Касыда 9این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟وین اختر ستیزه گر کینه کار چیست؟
Касыда 11نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟که بر کف تو نخواهد شد این خراب آباد
Касыда 17دوش از نسیم گل دم عنبر به من رسیدوز نافه بوی زلف پیمبر به من رسید
Касыда 24مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟
Касыда 39گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی
Касыда 41اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بیلب و گفتار بیزبان شنوی
Тарджибанд 1تا به کنون پردهنشین بود یارهیچ در آن پرده نمیداد بار
Тарджибанд 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Рубаи 7در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را میجست
Рубаи 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Рубаи 11با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است
Рубаи 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Рубаи 40ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست
Рубаи 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Рубаи 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Рубаи 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد