Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد
Газель 263هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد
Газель 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Газель 272بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
Газель 283چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Газель 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Газель 302مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند
Газель 312گر کسی در عشق آهی میکندتا نپنداری گناهی میکند
Газель 314قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند
Газель 315در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند
Газель 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Газель 343غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
Газель 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Газель 353بیتو دل و جان من زیر و زبر میشوددم به دمم درد دل بیش و بتر میشود
Газель 356شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود
Газель 359تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید
Газель 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Газель 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Газель 375من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید
Газель 386از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیکترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیکتر؟
Газель 387زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر
Газель 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Газель 394کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر
Газель 399همه عالم پرست ازین منظورهمه آفاق را گرفت این نور
Газель 404پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز
Газель 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Газель 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Газель 416گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز
Газель 424دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بیما میبرد خوابش
Газель 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش