Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟وین اختر ستیزه گر کینه کار چیست؟
Касыда 12بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشدشام و صبح آید و لیلی و نهاری باشد
Касыда 13چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
Касыда 15لاف دانش میزنی، خود را نمیدانی چه سود؟دعوی دل کردهای، چون غافل از جانی چه سود
Касыда 19سر پیوند ما ندارد یارچون توان شد ز وصل برخوردار؟
Касыда 22گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخشچون گنه را عذر میآرم، خداوندا، ببخش
Касыда 23چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دلدر اوفتاد، فرو برد پای مرد به گل
Касыда 26چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم
Касыда 28بار بسیارست و راه دور در پیش، ای جواناین زمان از محنت پیری بیندیش، ای جوان
Касыда 30ای صوفی سرد نارسیدهچون پیر شدی جهان ندیده؟
Касыда 32ای رنج ناکشیده، که میراث میخوریبنگر که: کیستی تو و مال که میبری؟
Касыда 34عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟چارهٔ کاری نمیکنی، به چه کاری؟
Касыда 38هرگز به جان فرا نرسی بیفروتنیخواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی
Тарджибанд 1تا به کنون پردهنشین بود یارهیچ در آن پرده نمیداد بار
Таркиббанд 1هوس کعبه و آن منزل و آن جاست مراآرزوی حرم مکه و بطحاست مرا
Рубаи 8این فرع که دیدی همه از اصلی خاستدر ذات خود آن اصل نه افزود و نه کاست
Рубаи 12جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداستکندر دهنت موی شکافی پیداست
Рубаи 16ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست
Рубаи 19در سینه ز دست دل جگر تابیهاستدر دیده ز تاب سینه بیخوابیهاست
Рубаи 20غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست
Рубаи 21خالی که به شیوه پای بست لب تستهمچون دلم آشفته و مست لب تست
Рубаи 27ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست
Рубаи 28شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست
Рубаи 29کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدستتا در دل او مهر تو آتش نزدست
Рубаи 32بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!
Рубаи 33ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
Рубаи 37جانا، دلم از فراق رویت خونستچشمم ز غمت چو چشمهٔ جیحونست
Рубаи 47شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت
Рубаи 49بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Рубаи 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد