Парвин Этесами
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Стихотворение 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی
Стихотворение 72تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک
Стихотворение 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی
Стихотворение 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفتکز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
Стихотворение 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کردهاند
Стихотворение 101ز دامی دید گنجشگی همائیهمایون طالعی، فرخنده رائی
Касыда 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Касыда 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Касыда 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Стихотворение 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری
Стихотворение 27شنیدستم که وقت برگریزانشد از باد خزان، برگی گریزان
Касыда 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Стихотворение 30بزرگی داد یک درهم گدا راکه هنگام دعا یاد آر ما را
Стихотворение 32به سر خاک پدر، دخترکیصورت و سینه به ناخن میخست
Стихотворение 33دید موری در رهی پیلی سترگگفت باید بود چون پیلان بزرگ
Касыда 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Стихотворение 53بر سر راهی، گدائی تیرهروزنالهها میکرد با صد آه و سوز
Стихотворение 64شکایت کرد روزی دیده با دلکه کار من شد از جور تو مشکل
Стихотворение 91نارونی بود به هندوستانزاغچهای داشت در آن آشیان
Стихотворение 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزونکه کار کردن بیمزد، عمر باختن است
Стихотворение 111گفت با صیدِ قفس، مرغ چمنکه: گل و میوه، خوش و تازه رس است
Стихотворение 120کاشکی، وقت را شتاب نبودفصلِ رحلت در این کتاب نبود
Стихотворение 152شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است
Стихотворение 3ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن
Стихотворение 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن
Стихотворение 14بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشتسوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت
Стихотворение 16بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنائی هست
Касыда 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Касыда 18سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار کآسان کنند