Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gözəl insan gözəl insanlara gülsün candan,Gülüşü eybəcər insanlar uzaq vicdandan.
Bir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqdaBir rəzalət var, oğul, daima nadanlıqda,Qoyma nadanlığı vicdanına bir anlıq da!
Canlılar canımızdırCanlılar insanın üstünə düşməz,Yaraqsız olanın üstünə düşməz.
Cır arılarGültək arılar gülləri şəfqətlə gəzərlər,Gizlincə pətək gözlərinə inci düzərlər.
Mənim dədəmDədəmi istəyərdim,Dədə Qorqud deyərdim –
Nə gərəkDoğmaya yad nə gərək,Yad yasaq muradlıdır.
İçdən səslərYurdumun bağlarının gülləridir ilmələrim,Dədə Qorqud qopuzundan ucalır nəğmələrim.
Cəfərin ev muzeyindəBu Xızı torpağı başqa bir aləm,Cəfərin evində sevincli bir qəm.
Qara bayraqlarQara günlər yaşayırkən QarabağYurdumuzda qara bayraqlara bax!
Can AzərbaycanımızMeydan sulayan qurd kimi oğlanlarımız var,Qaplan südü içmiş dəli ceyranlarımız var,
Varlıqda açılmaz möcüzələr varVarlıqda açılmaz möcüzələr var,Dahilər yaşayıb, bundan halıyam,
Arazam Kürə bəndəmİçimdə bir bürkü var,Könlümdə bir türkü var,
İgid ərlərİgid ərlər ölümdən qorxmayan ölməz ərənlərdir,İgid ərlər döyüşdə ad alıb da can verənlərdir.
Təbiət qarşısındaBöyüklər bir çocuqdur məhəbbət qarşısında,Cavahir qiymət almaz o sərvət qarşısında,
Ax, annə!..Gözündə şanlı yurdun,Gözəlliyə uyurdun,
Ulduzlara qarşıBir yaz gecəsində uca bağlar üzərindənUlduzlara dalmaq nə gözəldir!
Bir daşBir daşa rastladım Qobustanımda,O daşa çevrilən gülüstanımda.
Gerçək arzuAraz mənim can sirdaşım,Könüldaşım, ömürdaşım,
Qurtuluş bayramıSəsimi türkülərimlə yayıram,Adlayır duyğularımdan bu qoşun!
Göz yaşlarımEy mənim yurddaşlarım, qardaşlarım,Zillətə düşmüş ömür sirdaşlarım!
Vay o gündənDostsuz insan qara bayquş, çünkiGərək ülfətlə əzizlənsin dost.
İnsan sevgisiYaşasın ölümə üsyan eyləyən,Həyatın canıdır cahan sevgisi.
Canım İstanbulCanım İstanbula candan vurulub, can bul da,Can desən, can eşidərsən canım İstanbulda.
QarasaqqallarQarasaqqallara bel bağlamada daşnaklara,Qara əllər uzadır bizlərə çalçaqqallar.
O, insan deyildir, iri böcəkdirO, insan deyildir, iri böcəkdir,Tapdanılmayınca, dəbərəcəkdir.
Sonu olmalıVarlıq öz sirrini saxlar özündə,Yoxluq bir sınaqdır insan gözündə.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!
Yerə girmişlər üçünBorc almamış ömründə atan kimsədən, oğlum,Qaçmış tiyan altında yatan kimsədən, oğlum!
Öz aramızdaBir qoşma söyləyim, onuKimsə yozmaya, yozmaya,
Yavaş-yavaş...Andırır yarı gözlərimdəki yaşOyanır sanki varlığımda təlaş,