Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ulusumdur gözümün nuru olan nurlu yazım,Yurdumun eşqi ilə çağlayar aləmdə sazım,
HəqiqətHəqiqət öylə şəfalı, dəvalı dərman ki,Zəhər qədər acı olsun da, hər gün içməliyik.
Pis adamPis adam pis günə düşməz heç vaxt,Yaxşılar ancaq olurlar bədbəxt.
QocalarQocaların qəlbini zədələyən ölümdür,Əzrayıl barmağıyla hədələyən ölümdür.
Söylənə-söylənəİnsan oğlu bu dünyayaGələr əylənə-əylənə,
Xoşbəxtlər, bədbəxtlərXoşbəxtlər əzəldən ömrə düşgün,Xoşbəxtlər ömür demir uzundur.
AlqışlanmalıAlçaq quruluşa tərif yazanlarÖlməli, nəinki bağışlanmalı.
ƏlindədirHər qadının gözəlliyi könlündədir, dilindədir,Hər kişinin mutluluğu bir gözəlin əlindədir.
Çağlaya bilməzİlhamı olmayan ruha yasaqdır,Sənət vadisində çağlaya bilməz.
İgidVarlı insan o deyil ki malı, mülkü, pulu var,İgidin yoxsulu yoxdur, yazığın yoxsulu var.
Gözəl insanBir gözəl qız yaramaz bir dəli ceyran kimidir,Çırpınan odlu könüllər ona heyran kimidir.
Oğullar ucalır ellər içindəOğullar ucalır ellər içində,Çör-çöpü kim görür sellər içində,
Bəxtiyar şairBəxtiyar şair odur ki, yaşayır yurduyla,Ulu yurdda ucalan bir oğul olmaz bədbəxt!
Beşikdən eşiyəAləmə göz açdığı gün hər çocuqAğlayar, aləm gələ, ay-ay deyər.
UğramaŞıltaq olan insanlığa yasaqdır,Aman, oğul şıltaqlığa uğrama!
Qar yağırQaranlıqda qar yağır,Qar yağır ağır-ağır.
Bu dünya ulu dünyaBu dünya ulu dünya,Hikmətlə dolu dünya, –
Kişilər dözərKişilər candan ağrısa,Ağrıdan bezər, ağlamaz.
Nələr görmüşəmBu dünyaya göz açandan, ey Rəfiq, nələrgörmüşəm,
İnsanlığın tarixiyləYurddaşlarım qonaqları xoşlayır,İnsanlığa yasaqları daşlayır.
Sev şairləriUlu şairlərlə ülfət eylə, sev!Oğul, atan kimi sev şairləri!
Anamın südüdürSevgili dilimdir mənim sevgilim,Dilimdə anamın südüdür dilim.
Şəhid əsgərDöyüş meydanında arxası üstəYıxılıb gözləri açıq bir igid.
OlmaqMənim fəğanımı dinləyər könül,Dərdimdən yer ağlar, asiman ağlar.
Bir parça şeirQuşlar ki qonar, nəğmə deyər dilsiz ağac da,Bülbüllər uçan, güllər açan bağça şeirdir.
Neylərəm mənQalın-qalın meşələrdəNə çeşidli heyvanlar var,
Bir qəm üçünBir qəm üçün qəm eyləmə,Uğrayarsan iki qəmə.
Vicdansız olanHər bir ulusun mərdi də, namərdi də vardır,Hər ölkədə nadan da var, alim də var, oğlum!
Mənliyi günəşlə doluMənə sual verdi köhnə bir müdir,Füzuli şiədir, yoxsa sünnüdür?
Ölümdən adlayanlarUcalan heykəllər kimlər üçündür,Əbədi məşəllər kimlər üçündür?!