Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کاش میدیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود میداشتی دیدار خویش
Газель 4928نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش
Газель 4931عرق رامی کند بی دست و پا لغزنده رخسارشدهد از دور شبنم آب، چشم خود ز گلزارش
Газель 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش
Газель 4934شرابی را که چون پروانه گردد گرد سر طورشنسازد پرده رنبوری انگور مستورش
Газель 4937اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازشبه یک انداز آرد درکمند خویش آوازش
Газель 4968چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویشکه پهلو می زند با طاق نیسان طاق ابرویش
Газель 4969ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویشچسان دل داد خط را کاین چنین استاد بررویش ؟
Газель 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش
Газель 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنشکه رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش
Газель 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش
Газель 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیشنشود برق سبکسیر مقید به حشیش
Газель 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
Газель 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویشمی کشد تیغ به سیمای ولی نعمت خویش
Газель 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش
Газель 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرشبه پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش
Газель 5011توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش
Газель 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش
Газель 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Газель 5048در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش
Газель 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !
Газель 5073تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش
Газель 5088نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش
Газель 5089سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش
Газель 5093حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش
Газель 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش
Газель 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Газель 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمعتا چه با پروانه بیدل کند صهبای شمع
Газель 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع
Газель 5154نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلافمیتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف