Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Газель 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Газель 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Газель 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم
Газель 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Газель 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم
Газель 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم
Газель 5442زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم
Газель 5454لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم
Газель 5472در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در میزنیم
Газель 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم
Газель 5498نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردمازین دولت جدا افتادگان را یاد می کردم
Газель 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم
Газель 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟
Газель 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیهمست فنا بود که هشیار شدیم
Газель 5722نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارملبی خموشتر از گوش آرزو دارم
Газель 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Газель 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Газель 5868ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم
Газель 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Газель 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم
Газель 5930یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم
Газель 6001نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمیدهم جان همچو هندو از برای سوختن
Газель 6049چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن
Газель 6129کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟
Газель 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردنوگرنه سهل باشد آب شیرین را گهر کردن
Газель 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Газель 6422بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن
Газель 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Газель 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو