Махмуд Шабистари
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
امر نسبی است کثرت موجودصد هزاران شهود و یک مشهود
Гульшан-и раз, глава 20کسی مرد تمام است کز تمامیکند با خواجگی کارِ غلامی
Səadətnamə, 20صورت وحدت از جهان مثالنقطه ای بست نقش بند خیال
Səadətnamə, 22سخن شیخ محی ملت و دینچون نکرد این دل مرا تسکین
Канз аль-хакайик, глава 27دو چشمست آدمی را بی ضرورتبرای دیدن معنی و صورت
Səadətnamə, 29گشت پیدا ز ملک ما زرداشتآنکه این نقش را نخست انگاشت
Гульшан-и раз, глава 34وصالِ حقّ ز خلقّیت جدائی استز خود بیگانه گشتن آشنائی است
Канз аль-хакайик, глава 34چو بهتر در زمانه علم و جانستبدان کین علم جان آخر زمان است
Гульшан-и раз, глава 35بخاری مرتفع گردد ز دریابه امر حقّ فرو بارد به صحرا
Səadətnamə, 36اهل تشبیه نحس یاوه درایچون خودی را گرفتهاند خدای
Канз аль-хакайик, глава 37سخن در سینه زین بسیار دارمنمیگویم که عمری کار دارم
Гульшан-и раз, глава 44وجود، آن جزو دان کز کلّ فزون استکه موجود است کلّ، وین باژگون است
Səadətnamə, 48علم حکمت ز انبیا برخاستحکمت کژنه، بلکه حکمت راست
Səadətnamə, 51باز اصحاب اعتزال فضولخالی از عقل و نقل و ذوق و اصول
Səadətnamə, 54باشد از روی قدرت و امکانکردن و ترک فعلها یکسان
Səadətnamə, 57چرخ اعظم نگر که از تشویقدایماً چون همی زند تعلیق
Гульшан-и раз, глава 58بت و زنار و ترسایی در این کویهمه کفر است ورنه چیست بر گوی
Səadətnamə, 63فلسفی علم جزوی حق رامنکر آمد نه علم مطلق را
Səadətnamə, 65آن مریدی که از ارادت و خواستکند او جمله نیک و بد، کژ و راست
Səadətnamə, 68شیخ الاسلام چون اشارت کردسوی این سر بدین عبارت کرد
Səadətnamə, 69گفت بابا فرج که بد خود نیستوانچه بد دیدهای تو آن بد نیست
Səadətnamə, 70روی گازر سیه شد از خورشیدجامه بنگر که خود شده است سپید
Səadətnamə, 71بی غرض یک سخن ز من بشنوره ببین اول، آنگهی میرو
Səadətnamə, 72امر تکلیف آفتابی بودهر کسی را چنانکه هست نمود
Səadətnamə, 79نفس و عقل چون زجاجه و مشکوةدل چو مصباح ونور او ز صفات
Səadətnamə, 86سخن حق، مشبهی لئیمحرف و آواز گفت هر دو قدیم
Səadətnamə, 87در راه اعتزال هرزه سرایهست مخلوق حق کلام خدای
Səadətnamə, 95فعلها جمله فعل حق میدانکافری گر نیاوری ایمان
Səadətnamə, 101سبب فعل حق چو ما باشیماو شود خلق و ما خدا باشیم
Səadətnamə, 106محدث است عالم ار نه از دو یکیوصف او آمدی و نیست شکی