Махмуд Шабистари
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
شبهۀ اول از پی تلبیسز خرد خاست در ره ابلیس
Гульшан-и раз, глава 50هر آن چیزی که در عالم عیان استچو عکسی ز آفتاب آن جهان است
Гульшан-и раз, глава 52حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
Гульшан-и раз, глава 53رخ اینجا مظهر حسن خدایی استمراد از خط جناب کبریایی است
Гульшан-и раз, глава 56شراب و شمع و شاهد عین معنی استکه در هر صورتی او را تجلی است
Гульшан-и раз, глава 57خراباتی شدن از خود رهایی استخودی کفر است ور خود پارسایی است
Səadətnamə, 60عالم السر و الخفیات اوستدافع الشر و البلیات اوست
Гульшан-и раз, глава 61ز ترسایی غرض تجرید دیدمخلاص از ربقهٔ تقلید دیدم
Səadətnamə, 61عقل داند که عالم به نظامنتوان کرد جز به علم تمام
Гульшан-и раз, глава 62بود محبوس طفل شیرخوارهبه نزد مادر اندر گاهواره
Səadətnamə, 62علم فعلی چو انفعالی نیستحالی است این سخن محالی نیست
Səadətnamə, 64اندرین قول هم ز کور دلیژاژکی خورده است معتزلی
Səadətnamə, 73آن نبینی که پرتو خورشیدچون کند میوۀ سیاه سپید
Səadətnamə, 74آن شنیدی که خواجه صاین دینگفت رهبر کسی بود در دین
Səadətnamə, 75علم و قدرت هر آنکه کرد انکاربه ارادت نیاورد اقرار
Səadətnamə, 76حی و قیوم آن سمیع بصیرکه ندارد مثال و شبه و نظیر
Səadətnamə, 77هر کجا علم و قدرت است آن شیسامع است و بصیر و مدرک و حی
Səadətnamə, 88این صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفت
Səadətnamə, 97نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز
Səadətnamə, 102پشّهای رفت بر درخت چنارگفت خواهم که بر پرم هشدار
Səadətnamə, 107«ثبّت العرش» خود جهانی هستتا تو نقشی بر او توانی بست
Səadətnamə, 108گفت بابا فرج حدیث تمامچونکه کردش سؤال خواجه امام
Səadətnamə, 109پیشتر از جهان خدای لطیفجوهری آفرید پاک و شریف
Səadətnamə, 110ممکن است این همه ز قدرت حینرسد فکرها به حکمت وی
Səadətnamə, 115مرکز روح عالم اعلاستو آن منزّه ز شیب وز بالاست
Səadətnamə, 117امر معروف خصلتی است شریفلیک از مشفق نظیف لطیف
Səadətnamə, 119بر رهی میگذشت شیخ مهینسعد دین حمویه با تمکین
Səadətnamə, 122گیرد از کسب خویش رزق حرامقَدَری، اینت حمق و جهل تمام
Səadətnamə, 124نزد ایشان زفهم و وهم و گمانواجب است دایماً وجود زمان
Гульшан-и раз, глава 1به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت