Махмуд Шабистари
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عاقلی دید قطرۀ ژالهبنشسته به سبزه و لاله
Səadətnamə, 127اهل الحاد و مرجئه ز ستیزشبههای کردهاند دست آویز
Хакк аль-якин, глава 5حقیقت- ذات هستی اقتضای یگانگی مطلق میکند که غیرهستی جز نیستی نبود: شهد اللّه لااله الا هو.حقیقت- هستی دیگر که غیر هستی است بر هستی مقدم نیست که: تقدم الشیئی علی نفسه لازم میآید. پس هستی واجب یگانه بود. لا اله الاهو فی الاخرة والاولی.
Канз аль-хакайик, глава 5ز دنیا و ز دنیادار شو دورمباش از بهر دنیا بیش رنجور
Гульшан-и раз, глава 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Səadətnamə, 13منشأ این خلاف شد میمونابن دیصان کافر ملعون
Səadətnamə, 15لفظ قرآن و معنی برهانقول «لو کان فیهما» را دان
Гульшан-и раз, глава 18بدان اوّل که تا چون گشت موجودکز او انسانِ کامل گشت مولود
Гульшан-и раз, глава 21تبه گردد سراسر مغز بادامگرش از پوست بخراشی گه خام
Гульшан-и раз, глава 23چو نور آفتاب از شب جدا شدتو را صبح و طلوع و استوا شد
Гульшан-и раз, глава 25کسی بر سرِّ وحدت گشت واقفکه او واقف نشد اندر مَواقف
Səadətnamə, 26باز نصرانی پلید خبیثقایل آمد به شرکت و تثلیث
Гульшан-и раз, глава 27مکن بر نعمت حق ناسپاسیکه تو حق را به نور حق شناسی
Гульшан-и раз, глава 29کدامین نقطه را نطق است «اناالحقّ»چه گویی هرزهای بود آن مُزَبّق؟
Гульшан-и раз, глава 30«اناالحقّ» کشف اسرار است مطلقجز از حق کیست تا گوید «اناالحقّ»
Səadətnamə, 31کی و کو، چند و چون و چیست، چراهست از اوصاف «انتم الفقرا»
Səadətnamə, 32در مقامی که عشق همخانه استنفی و اثبات هر دو بیگانه است
Səadətnamə, 33چند در نفی دیگران پیچینفی خود کن که هیچ بر هیچی
Səadətnamə, 38قول تشبیه اولاً ز یهودخاست، پس رافضی بر آن افزود
Səadətnamə, 39متکلم به ذات گفت چو ماستبه صفات است کو ز خلق جداست
Гульшан-и раз, глава 40شنیدم من که اندر ماهِ نیسانصدف بالا رود از قعرِ عمّان
Səadətnamə, 40از نصارا چو صوفیان فضولگشت مشهور اتحاد و حلول
Гульшан-и раз, глава 43چه جزو است آنکه او از کلّ فزون است؟طریق جستن آن جزو چون است؟
Гульшан-и раз, глава 46ز تو هر فعل که اوّل گشت صادربدان گردی به باری چند قادر
Səadətnamə, 46چون کسی کرد از این دو قوم سؤالدر جوابش چه گفت صاحب حال
Гульшан-и раз, глава 47قدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدکه این عالم شد، آن دیگر خدا شد
Гульшан-и раз, глава 50هر آن چیزی که در عالم عیان استچو عکسی ز آفتاب آن جهان است
Гульшан-и раз, глава 52حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
Гульшан-и раз, глава 53رخ اینجا مظهر حسن خدایی استمراد از خط جناب کبریایی است
Səadətnamə, 55نزد آن حضرت قدیر علیمخواه یک پشّه، خواه عرش عظیم