Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ey dil, həzar şükr xəbər gəldi yardən,Olduq xilas dərdü qəmi-intizardən.
Sən mənim, ey ləbi canbəxş ki, cananımsanSən mənim, ey ləbi canbəxş ki, cananımsan,Sənə qurban nə deyim canı ki, sən canımsan.
Bir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mənBir dəm mənə bax, ey gözü bimar, ölürəm mən,Çeşmindən iraq, ey güli-tər, xar ölürəm mən.
Mən öldüm, üstümə dildar gəlsinMən öldüm, üstümə dildar gəlsin,Açıb başın o sünbültar gəlsin.
Bəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənəBəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənə,Şadəm ki, daim eylər o gülrüx cəfa mənə.
Ey badi-səba, kuyi-həbibə güzər eyləEy badi-səba, kuyi-həbibə güzər eylə,Hali-dili-zarimi o şahə xəbər eylə.
Dün dolandım başına, söylədi pərvanədi buDün dolandım başına, söylədi pərvanədi bu,Zülfün aldım əlimə, güldü ki, divanədi bu.
Yüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabınıYüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabını,Torpaqlara fələk salır öz afitabını.
Genə bir namə ilə yadə salıb yar məniGenə bir namə ilə yadə salıb yar məni,Bəxt handan bu işə gördü səzavar məni.
Ey rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsiEy rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhd-misalın nişanəsi.
Rüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idiRüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idi,Guya ki, bürci-Dəlvdə bir afitab idi.
Ey əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadıEy əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadı,Gül qarət oldu, xarə dəxi yar qalmadı.
Özüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldıÖzüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldı,Səri-kuyində yarın bir fəqiri-müztərim qaldı.
Təsəvvür eyləmə kim, məst edibdi badə məniTəsəvvür eyləmə kim, məst edibdi badə məni,Gözündü məst qılan badədən ziyadə məni.
Aldım ələ peymanə, təvəkkültü əlallah!Aldım ələ peymanə, təvəkkültü ələllah!Oldum genə rindanə, təvəkkültü ələllah!
Kim ki, eylərsə libasini mübəddəl kəfənəKim ki, eylərsə libasini mübəddəl kəfənə,Deyirəm: "Çəng vurub daməni-"Hübb ül-Vətən"ə.
Qəm eyləmərəm çərx ala simu zəri məndənQəm eyləmərəm çərx ala simu zəri məndən,Tək eyləməsin dur meyi-əhməri məndən,
Ey hüsnü olan zibi-cəmali-ƏzraEy hüsnü olan zibi-cəmali-Əzra,Ey Vamiqi eyləyən o yüzdən rüsva,
Seyyid, qəmü möhnətlə pərişan olmaSeyyid, qəmü möhnətlə pərişan olma,Qönçə kimi qəmdən cigəri qan olma,
Sərməst namazə gəlməsəydi əshabSərməst namazə gəlməsəydi əshab,Heç ayə gəlib həram olmazdı şərab.
Həngami-tərəb, ey büti-simin-ğəbğəbHəngami-tərəb, ey büti-simin-ğəbğəb,Gər ləlüvi dişlədim qılıb tərki-ədəb,
Ey xali-rüxi-cəmii-kişvər BağdadEy xali-rüxi-cəmii-kişvər Bağdad,Ey torpağı müşkü suyu Kövsər Bağdad.
Çox lütflər etdi genə cananə mənəÇox lütflər etdi genə cananə mənə,Verdi öz əlilə dolu peymanə mənə.
Ey bəstə qılan çahi-zənəxdanə məniEy bəstə qılan çahi-zənəxdanə məni,Məğlul eləyən zülfi-pərişanə məni.
Meyxanə tərəf amandı, var, ey saqiMeyxanə tərəf amandı, var, ey saqi,Gör xümdə əgər şərab var, ey saqi!
Saqi, oxudum nəqli-Əbu-QəbşanıSaqi, oxudum nəqli-Əbu-Qəbşanı,Taifdə Qusəylə etdigi sövdanı.
Əngur genə bağdə göstərdi şikəmƏngur genə bağdə göstərdi şikəm,İsayə məgər hamilə oldu Məryəm?!
Şərayi-Yəmanidi şərabi-gülfamŞərayi-Yəmanidi şərabi-gülfam,Kim məğribi-xumdəndi tülui hər şam;
Var aləm ara şöhrəti İslambulunVar aləm ara şöhrəti İslambulun,Həddəndi füzun dövləti İslambulun,
Etdim ona hər dəqiqə yüz min ixlasEtdim ona hər dəqiqə yüz min ixlas,Bir şişeyi-meyi-lütfü mənə olmadı xas.