Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ta mənzilimiz bir neçə gün Şam oldu,Həmdəm mənə bir şuxi-meyaşam oldu.
Ey kəbeyi-vəslüvə məlaik hüccacEy kəbeyi-vəslüvə məlaik hüccac,Kuyündə mənə xari-müğilan möhtac,
Şirvan gözəli bir xoş əda bilməz imişŞirvan gözəli bir xoş əda bilməz imiş,Peyvəstə cəfa qılır, vəfa bilməz imiş,
Gözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasındanGözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasından,Ziyalansın, gəl, ey məh, xaki-payın tutiyasından,
Hakim ki, tazə varid ola bir vilayətəHakim ki, tazə varid ola bir vilayətə,Adətdi dadrəs olur əhli-şikayətə.
Əqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldıƏqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldı,Nə sünbülü reyhan, nə bağü çəmən aldı.
Olmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalOlmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalRəşk qıllam ona kim, həsrəti-didar çəkər.
Xublər könlümü istəllə ki, səndən alalarXublər könlümü istəllə ki, səndən alalar,Ey pəri, qoyma ki, özgə məni təsxir etsin.
Ta giriftarınam, eşqin məni dilşad etmişTa giriftarınam, eşqin məni dilşad etmiş,Rəhmət ol şəxsə ki, əvvəl bunu bünyad etmiş.
Seyyid o növ vermədi can dərdi-yardənSeyyid o növ vermədi can dərdi-yardən –Kim, düşməni eşitcək onu şadman ola.
Hər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamətHər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamət,Qan cuş edər o yerdən ta daməni-qiyamət.
Bir yaxşı üçün yaman sevərlərBir yaxşı üçün yaman sevərlər,Gül xatirinə tikan sevərlər.
Bəli, hər bir kəsin var bir səyağıBəli, hər bir kəsin var bir səyağı,Böyük başın böyükdür ağrımağı.
Can kuyi-nigarə oldu azimCan kuyi-nigarə oldu azim,Şəhri görənə bələd nə lazim.
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Mircəfərə xitab (Ey, oğul bil ki, feyzi-rəbbani)Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, şahə eyləmə cürət)Ey oğul, şahə eyləmə cürət,Şah təbinə özgədir halət.
Həmədan kəndinin hekayəsiHəmədan ölkəsində xud əlanVardı bir qəryə, xəlqi çox nadan...
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
Müctəhidin təhsildən qayıtmasıMüxtəsər, bir zaman çıxar bu xəbər –Ki, gəlir ol cəhani-fəzlü hünər.
Alimi-biəməl vaqiəsiBir nəfər mərd getdi təhsilə –Ki, yetirsin ülumi təkmilə.
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.