Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hakim ki, tazə varid ola bir vilayətə,Adətdi dadrəs olur əhli-şikayətə.
Əqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldıƏqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldı,Nə sünbülü reyhan, nə bağü çəmən aldı.
Olmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalOlmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalRəşk qıllam ona kim, həsrəti-didar çəkər.
Xublər könlümü istəllə ki, səndən alalarXublər könlümü istəllə ki, səndən alalar,Ey pəri, qoyma ki, özgə məni təsxir etsin.
Ta giriftarınam, eşqin məni dilşad etmişTa giriftarınam, eşqin məni dilşad etmiş,Rəhmət ol şəxsə ki, əvvəl bunu bünyad etmiş.
Seyyid o növ vermədi can dərdi-yardənSeyyid o növ vermədi can dərdi-yardən –Kim, düşməni eşitcək onu şadman ola.
Hər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamətHər yerdə töksə qanım ol şuxi-sərvqamət,Qan cuş edər o yerdən ta daməni-qiyamət.
Alimin kuşüvə al göftarınAlimin kuşüvə al göftarın,Sorma xasiyyət ilə ətvarın.
Bəli, hər bir kəsin var bir səyağıBəli, hər bir kəsin var bir səyağı,Böyük başın böyükdür ağrımağı.
Can kuyi-nigarə oldu azimCan kuyi-nigarə oldu azim,Şəhri görənə bələd nə lazim.
Aləmdə səsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Kitabın yazılma səbəbiBu səbəbdən mən, ey həmidəsiyər,Eylədim nəzm çox hekayətlər.
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Mircəfərə xitab (Ey, oğul bil ki, feyzi-rəbbani)Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey ahiyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Bəlx şəhərinin qazısı və dülgər hekayəsiBir zəni-işvəsəncü mərdfiribQaziyi-şəhri-Bəlxə oldu nəsib.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Hekayət (Gördü bir mərd kim, məgər şeytan)Gördü bir mərd kim, məgər şeytanBir uçuq büqədən baxır pünhan.
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
Nəsihət (Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif)Ey oğul, sanma əhli-elmi zəif,Bil bu elmi-nücumi elmi-şərif.
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Xorasan xəsisi və qulamıŞaiq, ol hadiyi-bədikəlam,Güli-xoşətri-gülşəni-əyyam,
Mircəfərə xitab (Cəfəra, rahi-batilə getmə)Cəfəra, rahi-batilə getmə,Xişü əqvamə etibar etmə.
Əzudüddövlənin oğlunun xəstələnməsiƏzudun oğlu oldu çün bimar,Atasından tükəndi səbrü qərar.
Oğluma nəsihət (Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə)Vaqif ol, ey nəcibü fərzanə,Lən edirsən həmişə şeytanə.
Loğmanın vəqəsi (Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə)Dedi bir kəs cənabi-Loğmanə:Ey hünərvər, həkimi-fərzanə,