Народное творчество · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ürəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
YoxduQəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
QaldıQarşı yatan qarlı dağlar,Dağlar, sendə qanm qaldı.
VarmıBinadan gözəl olmayanTelin qədrini nə bilər,
Göydə uçan o boz quşlarGöydə uçan o boz quşlarTelin qədrini nə bilər?!
İgid meydana girəndəİgid meydana girəndə,Qaynayıb coşmamaq gərək.
MəniYağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.
Qənim üstəHay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,
Mərd oluBizim elin dəliləriGirər meydana mərd olu,
Mindim Qıratın belinəMindim Qıratın belinə,Kaş ki, düşman yüz olaydı.
OlurUca-uca dağlar başı,Çənli də olur, çənsiz də olur.
ÜstünəHoydu, dəlilərim, hoydu,Yeriyin meydan üstünə.
OlaydıMindim Qıratın belinə,Kaş ki duşmən yüz olaydı
Özü tək gedə, tək gedəİgid gərək yar sevməyə,Özü tək gedə, tək gedə...
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!
Həmzə, incitmə QıratıCanım Həmzə, gözüm Həmzə,Həmzə, incitmə Qıratı.
Mərd dayanarMərd dayanar, namərd qaçar,Meydan gumbur-gumburlanı,
OlduAy həzarat, ay camaat,Ürək zərd oldu, zərd oldu!
SəniSalam verdim, salam almaz,Görüm kessin salam səni.
ZəmanəmiTitrəyir əllərim, tor görür gözüm,Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi?
Niyə döndüAla gözlü Nigar xanım,Üzün məndən niyə döndü?
Məclis qurduram həmişəMəclis qurduram həmişəİşrətim damağım ola,
Uca dağların başındaUca dağların başında,Duman olu, çiskin olu.
GörmüşəmBu dünyanı ələk-vələk eylədim,Namusu, qeyrəti atan görmüşəm.
Mənəmİstərəm ki, tanıyasan mən mərdi,Çəkib şəhərləri taladan mənəm,
At igidin qardaşıdıHəmzə, atı yaxşı saxla,At igidin qardaşıdı.
Bir yanaUca-uca dağ başındaYaz bir yana, qış bir yana.
GörünürUzaq-uzaq dağ başındaTala-tala qar görünür.
Binadan gözəl olmayanBinadan gözəl olmayan,Telin qədrini nə bilər?
QəzəblənməQəzəblənmə belə, paşa,Misri qılınça qataram,