Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل خاص تو و من تن تنها اینجاگوهر به کفت بماند و دریا اینجا
Рубаи 9پذرفت سه بوس از لب شیرین ما رایک شب به فریب داشت غمگین ما را
Рубаи 32گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
Рубаи 39مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوختزرین تنش از دل شبهناک بسوخت
Рубаи 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Рубаи 80آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پستهوار پر خون چون است؟
Рубаи 82تا یار عنان به باد و کشتی داده استچشمم ز غمش هزار دریا زاده است
Рубаи 103خواهند جماعتی که تزویر کننداز حیله طریق شرع تغییر کنند
Рубаи 118ای صاحب رای کامل و بخت بلندسعی تو برای مال دنیا تا چند
Рубаи 120دردی است مرا به دل دوایم بکنیدگرد سر آن شوخ فدایم بکنید
Рубаи 124آن تن که حساب وصل میراند نماندو آن جان که کتاب صبر میخواند نماند
Рубаи 127تا عشق به پروانه درآموختهاندزو در دل شمع آتش افروختهاند
Рубаи 128در راه تو گوشم از خبر باز افتاددر وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
Рубаи 133بخت ار به تو راه دادنم نتواندباری ز خودم خلاص دادن داند
Рубаи 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Рубаи 151تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
Рубаи 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Рубаи 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Рубаи 179ای نیش به دل زین فلک سفله نوازوی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز
Рубаи 186ای گشته به نور معرفت ناظر خویشآشفته مکن به معصیت خاطر خویش
Рубаи 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Рубаи 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Рубаи 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Рубаи 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Рубаи 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Рубаи 254بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Рубаи 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Рубаи 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Рубаи 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Рубаи 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی