Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Кыта 41گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است
Кыта 52تا به غربت فتاد خاقانییکدری خانهایش زندان است
Кыта 53دارِ عزلت گزید خاقانیکه به از دارِ ملکِ خاقان است
Кыта 81ده دهی باشد زر سخنم گرچه مراچون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
Кыта 89امن جستی مجوی خاقانیکاین مراد از جهان نخواهی یافت
Кыта 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Кыта 97میر کشور گشای رکن الدینکه درش دیو را شهاب کند
Кыта 99از زمانه منال خاقانیگرچه در غربتت منال نماند
Кыта 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Кыта 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Кыта 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Кыта 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Кыта 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Кыта 276هر که را من به مهر خواندم دوستچون دگر کس شناخت شد دشمن
Кыта 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Кыта 294خوان خسرو فلک مثال و در اوآفتابی است ده هلال بر او
Кыта 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Кыта 312پسر، خاندان را بود خانهدارچو جان پدر شد به دیگر سرای
Кыта 318کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتینقش شیرین را به چشم دیگران نگذاشتی
Кыта 332به تعریض گفتی که خاقانیاچه خوش داشت نظم روان عنصری
Кыта 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Кыта 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Тарджибанд 4آن نه روی است آنکه آشوب جهان است آنچنانو آن نه زلف است آنکه دست آویز جان است آنچنان
Таркиббанд 1دلا از جان چه برخیزد؟ یکی جویای جانان شوبلای عشق را گر دوست داری دشمن جان شو
Таркиббанд 9بر سر شه ره عجزیم کمر بربندیمرخت همت ز رصدگاه خطر بربندیم
Арабское стихотворение 5اعاد روحی هواء بغدادو زاد روحی قضاء بغداد
Арабское стихотворение 6یاسیف ناظرة کصبح مسفرسفر الصباح نهعم صباحا و اسفر
Арабское стихотворение 7وها فارسیا بالحجازی اشفعواحضر کسری ثم نعمان اتبع
Арабское стихотворение 9غض الزمان و غض عین کمالهبه کمال بسطته عن المستنجد