Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مرد مسافر حدیث خانه کو گویدزان غرضش زن بود که بانوی خانه است
Кыта 65گنج دانش توراست خاقانیکار نادان به آب و رنگ چراست؟
Кыта 90خاقانیا جوانی و امن و کفاف هستبالای این سه چیز در افزای کس نیافت
Кыта 94از پی شهوتی چه کاهی عمرعمر کاه تو هر زمانی چرخ
Кыта 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Кыта 109دل در طلبت چو بند گرددترسم که سخن بلند گردد
Кыта 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Кыта 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Кыта 128ولینعمتم کیست خاقان اعظمکز انعام حق دعاگو شناسد
Кыта 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Кыта 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Кыта 190جهان پیمانه را ماند به عینهکه چون پر شد تهی گردد به هر بار
Кыта 195خلیفه گوید خاقانیا دبیری کنکه پایگاه تو را بر فلک گذارم سر
Кыта 212جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش
Кыта 282منم سرآمد دوران که طبع من داندچهار جوی جنان از پی جهان کندن
Кыта 298عطسهٔ سحر حلال من فلکی بودبود به ده فن ز راز نُه فلک آگاه
Кыта 330کیست ز اهل زمانه خاقانیکه تو اهل وفاش پنداری
Арабское стихотворение 3انی لاخدم ناصح الخلفاءمرد الائمة خاضع الحنفاء
Арабское стихотворение 4امشرب الخضر ماء بغداداو نار موسی لقاء بغداد
Арабское стихотворение 8رضع الموالی غیاث الخلق طراسیحمی الخلق عن سخط الرفیع
Газель 2طبعِ تو دمساز نیست عاشقِ دلسوز راخویِ تو یاریگر است یارِ بدآموز را
Газель 25اهل بر روی زمین جستیم نیستعشق را یک نازنین جستیم نیست
Газель 37من ندانستم که عشق این رنگ داشتوز جهان با جان من آهنگ داشت
Газель 44ای باد صبح بین که کجا میفرستمتنزدیک آفتاب وفا میفرستمت
Газель 46دیدی که یار چون ز دل ما خبر نداشتما را شکار کرد و بیفکند و برنداشت
Газель 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Газель 117آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمدآواز بینیازی از آسمان برآمد
Газель 132چه روحافزا و راحتباری ای بادچه شادیبخش و غمبُرداری ای باد
Газель 151روی تو را در رکاب شمس و قمر میرودلعل تو را در عنان شهد و شکر میرود
Газель 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد