Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
یارت نکند به مهر تمکین ای دلاو نیست حریف، مهره برچین ای دل
Рубаи 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Рубаи 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Рубаи 212ز آن نوش کند زهره شراب سخنمکز فرق فلک گذشت آب سخنم
Рубаи 220افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم
Рубаи 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Рубаи 232چون پای غم ار ز مجلست بیرونماز دست غمت چو می در آب و خونم
Рубаи 244ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
Рубаи 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم
Рубаи 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
Рубаи 247گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Рубаи 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Рубаи 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Рубаи 260دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Рубаи 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Рубаи 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Рубаи 281خود را به سفر بیازمودم بیتوجان کاستم و عنا فزودم بیتو
Рубаи 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Рубаи 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Рубаи 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Рубаи 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Рубаи 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Рубаи 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Рубаи 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Рубаи 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Кыта 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Кыта 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت
Кыта 44مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
Кыта 45گرچه خاقانی از اصحاب فروتر بنشستنتوان گفت که در صدر تو او کمقدر است
Кыта 47هم چنین فرد باش خاقانیکآفتاب این چنین دل افروز است