Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تو را در دوستی رائی نمیبینم، نمیبینمچو راز اندر دلت جائی نمیبینم، نمیبینم
Касыда 7نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشادر جهان، ملک سخنراندن مسلّم شد مرا
Касыда 74امروز مال و جاه خسان دارندبازار دهر بوالهوسان دارند
Касыда 109کرد خزان تاختن بر صف خیل بهارباد وزان بر رزان گشت به دل کینهدار
Касыда 150به دل در خواص بقا میگریزمبه جان زین خراس فنا میگریزم
Касыда 158الامان ای دل که وحشت زحمت آورد الامانبر کران شو زین مغیلانگاه غولان بر کران
Касыда 182سلسلهٔ ابر گشت زلف زره سان اوقرصهٔ خورشید شد گوی گریبان او
Рубаи 22گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک استوز غدر فلک خلاص را هم به شک است
Рубаи 28خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راستجستن ز فلک ریزهٔ روزی نه رواست
Рубаи 31از فیض خیالت چمن سینه شکفتاز دیدن رویت گل آئینه شکفت
Рубаи 35در ظاهر اگر دست نظر کوتاه استدل را همه جا یاد تو خضر راه است
Рубаи 43بر جان من از بار بلا چیست که نیستبر فرق من از تیر قضا چیست که نیست
Рубаи 56مرغی که نوای درد راند عشق استپیکی که زبان غیب داند عشق است
Рубаи 57عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشتغم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
Рубаи 73از دست غم انفصال میجویی، نیستبا ماه نو اتصال میجویی، نیست
Рубаи 75بپذیر دلی را که پراکندهٔ توستبرگیر شکاری که هم افکندهٔ توست
Рубаи 104Хотел меня великий одарить —Что, Хагани, желаешь получить?
Рубаи 109این رافضیان که امت شیطانندبیدینانند و سخت بیایمانند
Рубаи 111خواهی شرف مردم دانا باشدعزت مطلب فروتنی تا باشد
Рубаи 116ساقی رخ من رنگ نمیگرداندناله ز دل آهنگ نمیگرداند
Рубаи 125هرچند که از خسان جهان سیر آمدروشن جانی از آسمان زیر آمد
Рубаи 138چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بودبرخواندم و زو شبی دگر کردم سود
Рубаи 147صد باره وجود را فرو ریختهاندتا همچو تو صورتی برانگیختهاند
Рубаи 167خاقانی را ذم کنی ای دِمنهٔ عصرکو شَترَبه است و شیر نر احمد نصر
Рубаи 170دانی ز چه یک نام حق آمد غفاریعنی که به مجرمان عاصی رحم آر
Рубаи 192خاقانی اسیر توست مازار و مکشصیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش
Рубаи 195از بخل کسی که میکند وعده دروغبگریز ازو که آب دارد در دوغ
Рубаи 207سوزی که در آسمان نگنجد دارموان ناله که در دهان نگنجد دارم
Рубаи 237نونو غم آن راحت جان من دارمجوجو جانی در این جهان من دارم
Рубаи 248گر هیچ به بندگیت درخور باشمدر شهر تو سال و مه مجاور باشم