Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دلسوز ما که آتش گویاست قند اوآتش که دید دانهٔ دلها سپند او
Касыда 181عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او
Рубаи 272تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و تسلیم جوانی از من
Кыта 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Кыта 183آسمان داند که گاه نظم و نثربر زمین چون من مبرز کس ندید
Кыта 229مال کم راحت است و افزون رنجلاجرم مال مینخواهد عقل
Кыта 357خاقانیا ز خدمت شاهان کران طلبتا از میان موج سیاست برون شوی
Газель 56ما به غم خو کردهایم ای دوست ما را غم فرستتحفهای کز غم فرستی نزد ما هر دم فرست
Газель 80دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است
Газель 93تب دوشین در آن بت چون اثر کردمرا فرمود و هم در شب خبر کرد
Газель 94هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازددر جان شکند پیکان چون در جگر اندازد
Газель 160ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Газель 246گر رحم کنی جانا جان بر سرت افشانمور زخم زنی دل را بر خنجرت افشانم
Касыда 13نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صباعقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا
Касыда 56لطف ملک العرش به من سایه برافکندتا بر دل گم بوده مرا کرد خداوند
Касыда 142هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرمعالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Касыда 168Внимательно смотри, вот для тебя урок.Стал прахом город Медаин,— о, жалкий рок!
Касыда 187در ساحت زمانه ز راحت نشان مخواهترکیب عافیت ز مزاج جهان مخواه
Рубаи 20خاقانی اگرچه در سخن مردوَش استدر دست مخنثان عجب دستخَوش است
Рубаи 117هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشدیاد تو ز خاطرم فراموش نشد
Рубаи 152دُرّی که شب افروزتر از اختر بوداز گوهر آفتاب روشنتر بود
Рубаи 211Где яд, чтоб другом я его назвал,Где меч, чтоб счастьем я его считал,
Рубаи 223Опять от волн любви качаюсь я,От слез кружится голова моя.
Рубаи 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Рубаи 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Кыта 49قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دانکو ز شرف کعبهوار قطب کمال است
Кыта 54زیان تو در سود دانستن استتوان تو در ناتوانستن است
Кыта 103بهشت صدرا تا دولت تو در دربستبر آستان تو درهای آسمان بگشاد
Кыта 191نیست در ایام چیزی از وفا نایافتترکیمیا شد اهل، بل کز کیمیا نایافتتر
Кыта 279یک روز بپرسید منوچهر ز سالارکهاندر همه عالم چه به ای سام نریمان