Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Касыда 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Касыда 81شب روان چو رخ صبح آینه سیما بینندکعبه را چهره در آن آینه پیدا بینند
Касыда 83به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بینقابی نبیند
Касыда 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Касыда 100چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر
Касыда 106ای پردهٔ معظم بانوی روزگارای پیش آفتاب کرم ابر سایهدار
Касыда 117صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
Касыда 120من صید آنکه کعبهٔ جانهاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
Касыда 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Касыда 122آمد دواسبه عید و خزان شد علم برشزرین عذار شد چمن از گر لشکرش
Касыда 125در پردهٔ دل آمد دامن کشان خیالشجان شد خیال بازی در پردهٔ وصالش
Касыда 128تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک
Касыда 131گر نه شب از عین عید ساخت طلسمی بخمعین منعل چراست در خط مغرب رقم
Касыда 147ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارمیاد لبت خورم می سر دیگری ندارم
Касыда 148هر صبح سر ز گلشن سودا برآورموز صور آه بر فلک آوا برآورم
Касыда 154ای قبلهٔ جان کجات جویمجانی و به جان هوات جویم
Касыда 169دوش چو سلطان چرخ تافت به مغرب عنانگشت ز سیر شهاب روی هوا پر سنان
Касыда 172نکهت حور است یا هوای صفاهانجبهت جوز است یا لقای صفاهان
Касыда 189خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته
Касыда 193صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیختهنعرههاشان نفخ صور از هر دهان انگیخته
Касыда 198این آتشین کاسه نگر، دولاب مینا داشتهاز آب کوثر کاسهتر و آهنگ دریا داشته
Касыда 199ای در عجم سلالهٔ اصل کیان شدهوی در عرب زبیدهٔ اهل زمان شده
Касыда 203صبح خیزان بین به صدر کعبه مهمان آمدهجان عالم دیده و در عالم جان آمده
Касыда 215پیش که صبح بر درد شقهٔ چتر عنبریخیز مگر به برق می برقع صبح بر دری
Касыда 222بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزهاش قربان تازه بینی
Рубаи 47چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Рубаи 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Рубаи 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد
Рубаи 115درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد