İnsan kamil olsun gərək
İnsan doğulduğu gündənölənə qədərHəkim hökmünə baxar,həkim gözündən keçir;Canı-başı ağrısa,dava-dərman içir.Dağılsın deyə qəmi, qüssəsi,Çalışır ki, çıxarsın canındanhər cürə mərəzi.Kimi üç gündən bir yuyunur,Kimi beş gündən bir:İnsan vücudunurahat, təmiz istəyir,Bəs niyə daşıyırlazımsız, gərəksiz hisslərin,duyğuların yükünü?Niyə qaranlıq edir özünəBu işıqlı günü?!Qılıncla ya məhəbbətləbilmirəm,Qəzəblə, ya xoşsifətlə bilmirəm,Mən qərəzi,Mənəvi mərəzi,Paxıllığı, həsədi,Qeybəti, kəmfürsəti,Lovğalığı, kobudluğu,Riyanı, yalanı,Yadıma düşməsə də qalanı,Pis-pis insan sifətləriniqoparıb oda atardım.Kamil görə bilsəydiminsanı dünyada,Doğma torpaqlar altındarahat-rahat yatardım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nigar-refibeyli-insan-kamil-olsun-gerek
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Könlün yenə min dərdinə bir çarə tapılmaz,Bir dərdimi ərz eyləyən ol yarə tapılmaz.
Unudulmuş da, atılmış gülü sevda kimiyəmUnudulmuş da, atılmış gülü sevda kimiyəm,Gözlərindən çəkilən bir dəmi röya kimiyəm.
Başından tufanlar keçən bir dağaBaşından tufanlar keçən bir dağaZərərsiz bir şimşək neyləyə bilər?!
Gəldim ki...Gəldim ki, and içim, peyman eyləyim,Canımı canına qurban eyləyim.