Yüz il yatandan sonra
Söylə, Bayram əmi, sən bizə qandır,Bizim fikrimizi açıb, oyandır.
Yüz il yatdım, durdum, baxdım dünyaya,Nəzər saldım dağa-daşa, dəryaya.
Mən yatanda dağlar dəlinmişdi,Yerdə dəmiryollar salınmışdı.
Su üzündə insan ixtiyarı ilə,Görünməzdi hərgiz bu qərar ilə.
Hər kəsə desəydin, deyərdi olmaz,Havada quş kimi insan uçanmaz.
Bir bu işə baxdım, bir az öz işimə,Heyrət barmağımı tutdum dişimə.
Baxdım su altından çəkilib tellər,Teldə danışılır cürbəcür dillər.
Dağları-daşları dəlib keçiblər,Həm suyun altından yollar açıblar,
Dağ kimi gəmilər suda oynayır,Qızıl-gümüş dağdan-daşdan qaynayır.
Yer üzündə insan gəzirdi sadə,Quş kimi uçurlar indi havada.
Mənim ömrüm alıb doxsan yaşını,Siz çalışın, tapın əsrin işini.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sidqi-yuz-il-yatandan-sonra
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Xoşa sənilə həmavaz olduğum günlər,Həmişə həmdəmü həmraz olduğum günlər.
Sənin eşqində mən ey bivəfa, yüz min cəfa gördümSənin eşqində mən ey bivəfa, yüz min cəfa gördüm,Nə bir ömrümdə şad oldum, nə bir zövq-səfa gördüm.
Salıbdı möhnəti-hicrin bir özgə halə məniSalıbdı möhnəti-hicrin bir özgə halə məni,Edibdi dərdü-qəmü-qüssəyə həvalə məni.
Yenə fəsli-bahar oldu, gedib vəqti-xəzan, saqiYenə fəsli-bahar oldu, gedib vəqti-xəzan, saqi,Gətir tök cami-zərrinə şərabi-ərğəvan, saqi.
Стихи других поэтов
Könül ixlas tutmaq bivəfa cananə müşküldür,Həqiqət bilməyəndən dağ çəkmək cana müşküldür
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümüMari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.
GözlərinSevgilim, el bilir mən əhli-dərdəm,Səndən başqasını sevsəm namərdəm.
Halal olsun sənə qanımBu səhər günəş doğmadı,Bağları duman bürüdü.