Vəfalı qalıb
Yenə könlüm quşu xəyala dalıbBaşımın üstünü dumanlar alıb.Yarı yolda Araz kəsib yolumu,Məni min dərdə, min bəlayə salıb.Sevgilimdən uzaq düşüb könlüm,Bilsin aləm, qanım yaman qaralıb.Gecələr yatmıram sabaha qədər
Məni əqrəbmi, ya ilanmı çalıb!Qan çəkib yol çəkən gözüm, heyhat,Uzun illər ötüb, yaşım çoxalıb.Xeyli var ki, vüsal küsüb məndən,Mənə bir ayrılıq vəfalı qalıb.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/suleyman-rustem-vefali-qalib
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bir paltar geymisən başa düşmürəm,Astarı hansıdır, üzü hansıdır.
Nəyə lazımMənalı keçərsə məclisdə söhbət,Plov nəyə lazım, aş nəyə lazım?
Tanıya bildimSəni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
Mən varlıyam, sən yoxsulBeləsi də var*İnsana ta qədimdən zinət olub ömürlük –
Стихи других поэтов · О любви
Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,
DağlarOna qanad verən öz xəyalıydı,Məskəni dağların yaşıl yalıydı.
Ey dil, vəfası yoxdu dilara gözəllərinEy dil, vəfası yoxdu dilara gözəllərin,Cövrü cəfası çoxdu bu rəna gözəllərin.
Ey yigidlər sərvəri sərvi-rəvanım qandasınEy yigidlər sərvəri sərvi-rəvanım qandasınGəl ki yoluñda rəvan oldı rəvanım qandasın