Əhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmat,Fani cahanda kimsəyə munis deyil həyat.

Baqidir ol ki, derlər ani vacibəlvücud,Fərmandır ana mümtənat ilə mümkinat.

Can bəxş edər, məmatə ləbin, ey məsihi-dəm,İsalərin əcəbmi dəmindən bu möcüzat.

Şətrənc dəhr içindəki at oynadan hani?Təqdir beydəqi anı bir dəmdə qıldı mat.

Çün qul olan qapında görər qədr səltənət,Bir qulunam ki, vermişəm ol qədr içün bərat.

Yetməz Xətai zikri-ilahın nüfusinə.Bir zat imiş ki, irməz ona zatilən sifat.

Sərxoşi-cami-ələstəm, ta əbəd hüşyar məst,Məsti-Layəqəl gəzər, mən şəhr içində ar məst,

Sordular məndən ki, neyçün bidil oldun, mən dedim;Ol səbəbdən bidil oldum, dilbərü dildar məst.

Həqqinə aşiq olanlar cana şirin qalmasın,Didara müştaq olanlar, qibləsi didar-məst.

Hər qəmişdən şəkkər olmaz, hər tikəndən tazə gül,Hər keyikin göbəyindən nafəyi-tatar məst.

Adəmi oldur ki, onda lütfü hüsnü xülq ola,Adəmi demə ona kim, cübbəvü dəstar məst.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Daima istər Xətai, şah cəmalın görməgə,Şol gədayi-alihümmət talibi-didar məst.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви