Eşitdim gözəllər seyrə çıxıbdır,Getdim, gördüm canlar alan gəlməmiş.And verib soruşdum bir-bir, dedilər:Fəqir, səni dərdə salan gəlməmiş!

Əyyami-zimistan keçib, gələ yaz,Mükoddər xatirim bir dəm açılmaz;Yüz min təbib olsa yaram sağalmaz,Özü məni dərdə salan gəlməmiş.

O sərvəri-xuban, o şahi-sənəmMübarək əlilə etməsə mərhəm,Gözümün qan-yaşı qurumaz bir dəm,Oxu sınıb dildə qalan gəlməmiş.

Müsəlsəl geysusun töküb rüxsarə,Siyah sürmə çəkib çəşmi-xumarə;Dəli könül, gör başına bir çarə,Gözü sərxoş, zülfü ilan gəlməmiş.

Zakir ilə yoxdur ülfəti əgər,Cəm imiş dərində eşq əhli yeksər;Təkəllümə gəlib vəfalı dilbər,Soruşub: “bəs neçin filan gəlməmiş?”

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви