Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چند روزی چو قلم سربه ته انداخته گیرورقی چند به بازیچه سیه ساخته گیر
Газель 4703بهار می گذرد ساغر چو لاله بگیرهزار بوسه ز کنج لب پیاله بگیر
Газель 4719بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار
Газель 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
Газель 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر
Газель 4757جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
Газель 4783هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز
Газель 4791چو آفتاب به هر ذره ای نگاه اندازچو ابر سایه رحمت به هر گیاه انداز
Газель 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیزگران نگشته ازین خاک آستان برخیز
Газель 4806در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار
Газель 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Газель 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Газель 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Газель 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش
Газель 4880شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
Газель 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Газель 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Газель 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Газель 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Газель 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Газель 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش
Газель 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Газель 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش
Газель 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Газель 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Газель 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Газель 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Газель 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Газель 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Газель 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق