Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Мафрад 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Bildir ehyayi-Səmərqənd etdi İran taciriBildir ehyayi-Səmərqənd etdi İran taciri,Məktəb açdı, xəlqi xürsənd etdi İran taciri;
Другое стихотворение 80ای زلف ز بسکه خود پریشانیآشفتگی دلم نمیدانی
Həkim, mənə o nüsxəni yazma sənHəkim, mənə o nüsxəni yazma sən,Mənim dərdim başqa dərman istəyir.
Taleyin son töhfəsiSənin göz yaşınla,sənin gülüşün
Xaçan kim, görsə ol bədxu məni-bədruzi-bədhaliXaçan kim, görsə ol bədxu məni-bədruzi-bədhali,Göz ucundan baxıb əgri imas bir zümridin xali.
Отдельное стихотворение 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Кыта 33نه همت من به پایه راضی استنه پایه سزای همتم هست
Газель 690چون همه ملک وجود خانهٔ شاهست و شاهراه چه جویی به غیر؟ بیش چه پویی به راه؟
Газель 106به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
Ahşamın vardum saguna göz göreAhşamın vardum saguna göz göreSöyleyimezem yüzüni yüz göre
QəssabBir dəfə bunu eşitdim ki, qonşu Məşədi Məmmədəli qızını verir qəssab Şamilə. Bir dəfə də eşitdim ki, daha vermir. Axır vaxtlarda deyirdilər ki, Məşədi Məmmədəli qızını qəssab Şamilə verməyə razı olub. Ən axırda genə dedilər ki, Məşədi Məmmədəli qəssab Şamildən inciyib və qızını daha ona vermir.Üç-dörd gün bundan qabaq qəssab Şamil gəldi bizə. Bununla bizim bir yüngülvarı qohumluğumuz da varmış (yəni: özünün rəvayətinə görə). Məlum oldu ki, qızı nəhayət xoşlayıb, amma Məşədi Məmmədəli genə nədənsə, qızını vermək istəmir. Şamil xahiş etdi ki, mən vasitə olam və bəlkə Məşədi Məmmədəlini yumşaldam. Qəbul etdim. Dedim:
Газель 96اگر در مغز، اگر در پوست یارستبهرجایی که هست آن یار غارست
Газель 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Töhfeyi-Sami, bölmə 158اگر چه از ولایت کاشان است اما مدتها شد که اوقاتش در تبریز بطبابت میگذرد قصیده ای در باب فتح شیروان که در شهوسنه اربع و اربعین و تسعمایه اولیای دولت قاهره را دست داده بود گفته که از هر مصرع آن تاریخ آن سال بیرون میآید مطلعش اینست:آمد از باد صبا مژده ی رحمت بنهال
Hammalın vəqəsiBir səbət şişə bir nəfər həmmalAparırdı dalında malamal.
Bizim əsrinEy yer üzünün, göy üzünün nifrəti alçaq,Alçaqlarının dadı sən oldun bizim əsrin!
Рубаи 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Газель 62زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختیجان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی
Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Çıx, ey qaniçən yırtıcı, çıx torpağımızdan!Xain gözünü çək dərəmizdən, dağımızdan!
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Газель 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Рубаи 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Qafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölməkQafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölmək,Hərçənd ki, qəflətlə dəxi ardır ölmək;
Другое стихотворение 83ریزند خون من آخر خوبان به عربدهجوئینی نیست جای شکایت کاین است رسم نکوئی
Ölüm yaxın düşə bilmirÖlüm yaxın düşə bilmirBircə böyük məhəbbətə.
Deyirlər tanış ol...Elə dayanırsan, elə baxırsan,elə bil qarşında quru bir daşam.
Kirpigin navəkləri bir pəri, bir can alıcıKirpigin navəkləri bir pəri, bir can alıcı,Gözlərün baxışları hər biri iman alıcı.
Отдельное стихотворение 226دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد