Saib Təbrizi: Düşüncəli
صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی
Qəzəl 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی
Qəzəl 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Qəzəl 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی
Qəzəl 6753مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری
Qəzəl 6781به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی
Qəzəl 6782جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟
Qəzəl 6783درون دل بود یار از جهان گل چه میخواهی؟گهر در سینه بحرست از ساحل چه میخواهی؟
Qəzəl 6785چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی
Qəzəl 6788ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی
Qəzəl 6813کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری
Qəzəl 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟
Qəzəl 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی
Qəzəl 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی
Qəzəl 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟
Qəzəl 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Qəzəl 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی
Qəzəl 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی
Qəzəl 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟
Qəzəl 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Qəzəl 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
Qəzəl 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی
Qəzəl 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.