Qəzəl 6730

صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6731

ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6737

جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6744

تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6753

مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6781

به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6782

جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6783

درون دل بود یار از جهان گل چه می‌خواهی؟گهر در سینه بحرست از ساحل چه می‌خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6785

چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6788

ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6813

کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6816

چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6822

آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6825

سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6831

تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 684

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6847

تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6852

اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6882

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6893

ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6955

زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6972

گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6976

از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.