Saib Təbrizi: Düşüncəli
نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Qəzəl 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Qəzəl 5899Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Qəzəl 5930یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم
Qəzəl 5949چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینمدر پرده خجالت، زان روی شرمگینم
Qəzəl 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Qəzəl 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان
Qəzəl 5984هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان
Qəzəl 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن
Qəzəl 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Qəzəl 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
Qəzəl 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن
Qəzəl 6026هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخنسرنمی پیچد به تیغ از خط فرمان سخن
Qəzəl 6029چون قلم آن را که در سر هست سودای سخنسر نمی پیچد به زخم تیغ از پای سخن
Qəzəl 6042Saçların qapqaradırsa, gərək hüşyar olasan,Sübh işıqlandımı göy, onda da bidar olasan.
Qəzəl 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
Qəzəl 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Qəzəl 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکنعیبجویان را به عیب خویشتن گویا مکن
Qəzəl 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن
Qəzəl 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن
Qəzəl 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Qəzəl 613Bu cahanda heç nəyə, bil, etibarım yox mənim,Çün zəmanəylə döyüşməkçün qərarım yox mənim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.