Saib Təbrizi: Düşüncəli
نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Qəzəl 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو
Qəzəl 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
Qəzəl 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو
Qəzəl 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Qəzəl 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Qəzəl 6553Sən ey könül, dövran ilə biganə ol, biganə ol,Sev qəlbdən ol dilbəri, həmxanə ol, həmxanə ol.
Qəzəl 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
Qəzəl 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Qəzəl 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Qəzəl 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Qəzəl 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Qəzəl 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Qəzəl 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Qəzəl 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Qəzəl 6692تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی
Qəzəl 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
Qəzəl 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Qəzəl 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Qəzəl 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Qəzəl 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟
Qəzəl 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Qəzəl 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.